که او مجنون تر از مجنون

که او شیداتر از عاشق

همه گویند ای مجنون

رها کن لیلی مغرور

که این معشوق را با تو هیچ گونه التفاتی نیست

کس چه می داند که عاشق تر ز لیلی در جهانی نیست؟

که مجنون می خواهدش اما برای خود

و لیلی منتظر تا هستی خود را فدا سازد برای او

کس چه می فهمد که لیلی سال ها حرف نگفته در گلو دارد برای او

و دنیایی پر از بغض فرو خورده

و دریایی سرشک جاری از مژگان

و یک سینه حکایت از همه احوال

که مجنون هم نمی فهمد

که مجنون هم نمی داند

که گر داند دگر مجنون نمی ماند

که مجنون را به جز چشم و لب و گیسوی دلدارش

نباشد هیچ سودایی دگر در سر

و لیلی این چنین مجنون نمی خواهد.