با تلنگری می شکنم

یکی گفت: مگه بیکاری؟ میدونی چه قدر هزینه اش میشه؟

دیگری گفت: پولت مفته خرج کنی مردم بخورن؟ به جاش یه چیز بهتری برای خودش بگیر.

اون یکی گفت: حالا از پول و هزینه اش که بگذریم٬ میدونی چه قدر دردسر داره؟ باید بپزی٬ بشوری ... اوه اون همه ریخت و پاش و سروصدا.

با لبخندی حرف هایشان را نشنیده گرفت.

به یاد آورد سال پیش بعد از تمام شدن جشن٬ دخترش با خوشحالی گونه هایش را بوسید و به رختخواب رفت.

دوست داشت شیرینی آن بوسه را امسال هم بچشد.